کودکان سخت غذا

کودکان سخت غذا


کودکان سخت غذا شما باید بدانید که این کافی نیست غذا را جلوی کودک بگذارید و بگویید : " بخور!" و بعد انتظار داشته باشید که کودک هم غذا را بخورد. برای ترغیبت و تشویق کودکان به غذا خوردن باید راه ها و روشهای مختلفی را در پیش گرفت و انجام داد. اگر عادتهای غذایی نامناسب باشد ، الگوی نادرستی در فرزندان خود به جا می گذارید که در بزرگسالی منجر به زخم معده ، سوء هاضمه و سوء تغذیه و انواع بیماری های جسمی و روانی خواهد شد. اگر کودک شما بد غذا است ، با رعایت موارد زیر حتماً می توانید به بهتر شدن تغذیه کودکتان کمک کنید.


 کودکان بد غذا و خوردن صبحانه :
 راه حل های موجود : همه متخصصین تغذیه و پزشکان اطفال مصر هستند که صبحانه کودکان کامل و مناسب باشد . عادت دادن کودکان به خوردن صبحانه بسیار مهم است . بدن همه کودکان بعد از چند ساعت خواب به یک غذای سبک ، اما کامل و پر انرژی احتیاج دارد. اگر کودکی در خانواده ای بزرگ شود که مادر میل به صبحانه نداشته باشد و فقط يك دانه میوه بخورد ، یا پدر زودتر از خانه خارج شود و کودک شاهد خوردن صبحانه او نباشد و یا حتی پدر و مادر آنقدر مشغله داشته باشند که نتوانند صبحانه را آماده کنند ، طبیعی است که کودک عادت به خوردن صبحانه را از بابت فرهنگی و آموزشی پیدا نخواهد کرد. به عبارت دیگر اگر کودک صبحانه خوردن خانواده خود را به عنوان یک برنامه منظم ، دوست داشتنی و مهم نبیند هیچ میلی به یک صبحانه خوب پیدا نمی کند. برای خوردن صبحانه پدر و مادر باید برای کودک خود وقت بگذارند . اگر دور سفره و یا به دور میز می نشینید حتماً باید :
 - سفره پهن کنید و یا میز را آماده کنید
 - هر موادی که برای صبحانه دارید با سلیقه روی سفره بگذارید،
 - قاشق ، استکان ، و ظروف مخصوص کودک را روی سفره بگذارید،
 - قبل از خوردن صبحانه کودک را تشویق کنید تا صورت خود را بشوید و ا ز توالت استفاده کند،
 - مراقبین کودک نیز باید دست و صورت خود را بشویند و برای صبحانه ژولیدگی خواب را نداشته باشند ،
 - قبل از خوردن صبحانه به کودک یک استکان آب( نه سرد و نه گرم ) بدهید.
2- بیشتر پدر و مادرها و مراقبین کودک از تغذیه کودکان خود نگران هستند . این پدرها و مادرها از بی میلی و از کم غذا خوردن کودکان خود در رنج هستند و به عبارتی شکایتهای مختلفی از این مورد دارند. بی اشتهایی و یا بد غذایی کودک در هر شکلش مساله مهمی است . باید آن را جدی گرفت چرا که این بی اشتهایی در نهایت می تواند منجر به سوء تغذیه شود. باید بدانیم فقط گرسنگی نیست که کودک را به سوی غذا می کشاند و یا فقط سیر بودن موجب دوری و پرهیز از غذا نمی شود . بلکه عوامل گوناگونی جدا از نیازهای بدنی موجب می شود تا کودک غذا بخورد یا نخورد . بخش بزرگی از این نیاز جسمانی تحت تأثیر عادتهای خانواده و آموزشهایی است که کودک در خانواده گرفته است . رفتار بزرگتر ها در این مورد بسیار تعیین کننده است. صبحانه کودکان و مادران شاغل در بسیاری از خانواده هایی که زنان شاغل هستند دیده شده که مادر ، کود ک را با عجله بیدار می کند ، با عجله لباس او را می پوشاند و به زور یک لقمه خشک در دست کودک می دهد تا آن را به عنوان صبحانه بخورد . آیا کسی می تواند در یک محیط عصبی ، شلوغ و با عجله لقمه ای را به عنوان صبحانه بخورد ؟
 غذا خوردن آن هم در ابتدای صبح احتیاج به آرامش و صبوری دارد . سرپایی غذا خوردن ، با عجله لقمه ای را درست کردن و از آن طرف کارهای دیگر را انجام دادن فضای ناامنی را برای یک تغذیه مناسب به وجود می آورد . در چنین حالتی هیچ کودکی میل به خوردن صبحانه ندارد. خانواده های که مجبور هستند صبح زود از خانه خارج شوند و وقت کافی برای صبحانه خوردن در کنار کودک خود ندارند ، بهتر است برنامه های خود را تنظیم کنند که همه با هم و در حضور کودک صبحانه بخورند و از این وعده غذایی لذت ببرند . برا ی نمونه می توان :
 - شبها زودتر خوابید ،
 - یکسری کارها را از شب قبل انجام داد،
 - زودتر بیدار شد تا کودک فرصت کارهای اولیه را داشته باشد ، در بعضی از خانواده هایی که مادران شاغل نیستند مشکل به شیوه دیگری خود نمایی می کند: در بعضی از خانواده ها مادران آنقدر دیر بیدار می شوند که فکر می کنند که دیگر می توانند صبحانه و ناهار را همزمان بخورند . دیر بیدار شدن ، کوفتگی ، خستگی ، بی حوصلگی و در نتیجه بی اشتهایی را همراه خود دارد . از آنجا که مادر بی میل است ، برای تهیه یک صبحانه مناسب تلاشی نمی کند . در نتیجه با همان بی حوصلگی چیزی را برای کودک خود آماده می کند تا او بخورد . کودکی که همراه مادر خود دیر بیدار شده است طبیعی است که صبحانه و ناهار او یکی می شود.
 - به کودک وقت بدهید تا صبحانه اش را کامل بخورد.
در چنین فضایی نه تنها کودکان بلکه هر انسانی از خوردن صبحانه لذت می برد و طبیعی است که این رفتار به عنوان یک عادت غذایی مناسب در کودک باقی می ماند . آن گروه از کودکانی که به مهد کودک می روند ، این شانس را که در کنار خانواده خود صبحانه بخورند از دست می دهند ، بدین سبب مربیان باید فضایی را به وجود بیاورند تا کودک با علاقه صبحانه را میل کند . بودن کودکان در کنار هم امکان خوبی است که آنها را تشویق کنیم تا صبحانه خود را کامل بخورند . در مهد کودک نیز همانند خانه باید شرایط مناسبی را فراهم کرد و با آرامش به کودک فرصت داد تا آنها صبحانه خود را بخورند .
ناهار کودکان بد غذا :
ناهار کودکان باید غذایی کامل با انوع مواد مغذی باشد . حداقل یک ساعت مانده به ناهار از دادن انواع تنقلات به کودک پرهیز کنید ، این تنقلات جلوی اشتهای کودک را می گیرد. قبل از ناهار کودک را در جریان ناهار بگذارید . اگر کودک در خانه است حتماً او را مطلع کنید که چه غذایی را درست می کنید و یا اینکه غذا در چه وضعیتی است . می توانید از نیم ساعت مانده به غذا کودک را ترغیب به غذا خوردن کنید و اینکه به زودی غذا آماده می شود.
تجربه : من از صبح به کودک می گویم که چه غذایی را می خواهم درست کنم و گاهی وقتها با هم به نتیجه می رسیم که چه چیزی را درست کنم . در بعضی از مراحل کار او را هم تشویق می کنم که به من کمک کند . وقتی بوی غذا در آشپزخانه پیچید از کودک می خواهم تا او هم بو بکشد و همین تبدیل به یک بازی برای ما می شود. من با رفتارهای مختلف نشان می دهم که غذا بسیار خوشرنگ ، خوش عطر و خوش مزه است و سعی می کنم با آب و تاب فراوان در مورد غذا حرف بزنم . حتماً می خواهم که در چیدن سفره به من کمک کند و با هم سفره را برای غذا آماده می کنیم. همیشه قبل از خوردن غذا می گویم که حالا ما بهترین و خوشمزه ترین غذای دنیا را می خوریم . شکی نیست وقتی مادر اینگونه فضا را از نظر روانی آماده می کند ، کودک مشتاقانه از غذا استقبال خواهد کرد . کودکی که در چنین محیطی غذا می خورد نسبت به غذا دیدگاه خوبی دارد و از غذا خوردن لذت می برد.
اگر کودکان در مهد کودک باشند مربی نیز باید چنین فضای لذت بخشی را به وجود بیاورد. مربیانی که خودشان خوش اشتها هستند معمولاً کودکان آنها نیز نگرش مناسبی به غذا دارند. وقتی مربی موقع ناهار جدا از کودکان می نشیند و یا غذا نمی خورد و یا غذای مهد را مسخره می کند، در حقیقت فضای ناامنی را برای غذای کودکان به وجود می آورد . مربی حتماً باید موقع غذا خوردن در کنار کودکان باشند ، خودش نیز غذا بخورد و یا به غذا خوردن کودکان کمک کند . خوردن عصرانه و یا شام نیز درست به همان اندازه صبحانه ، غذای نیمروز و ناهار مهم است و باید بدان توجه کرد . شور و شوق در غذا خوردن . یکی از مهمترین عواملی که موجب می شود تا کودک غذای خود را با میل کند و کامل بخورد شور و شوق مراقب کودک است . هر چقدر این شور و شوق زیادتر باشد کودک میل بیشتری به غذا پیدا می کند .
مادری که در رژیم است ، پدری که بعضی از غذاها را می خورد و بعضی از غذاها را نمی خورد و مربیانی که از غذاها ایراد می گیرند موجب می شوند تا کودک نگرش مناسبی به غذا پیدا نکند. یکی از بدترین روشهای ممکن این است مادر خانواده در غذا و یا خوردن مواد غذایی سختگیر باشد . این عمل ناپسند مادر بی اندازه در عادت غذایی کودک تأثیر می گذارد و موجب می شود تا کودک نیز یاد بگیرد که بعضی از غذاها را می تواند نخورد و هنگام غذا رفتارهای ناپسند نشان دهند. جدا کردن مواد در غذا ، خوردن قسمتهای خاصی از یک ماده غذایی ، زیرو رو کردن غذا ، جستجو در ظرف غذا ، همه و همه رفتارهای ناپسندی است که کودک از پدر ، مادر و مراقبین خود می آموزد . این رفتارها در نهایت موجب می شود که لذت غذا خوردن در جمع خانواده کم می شود و در نهایت کودک نیز با بی میلی به غذا خوردن خود ادامه دهد. مادر، پدر و مراقبین کودک باید با رفتارهای خود نشان بدهند که همه غذاها لذیذ ، مهم و ارزشمند هستند . هر چه این شور و شوق بیشترباشد به همان اندازه میل به غذا نیز در این اعضای خانواده و یا در بین کودکان کلاس بیشتری می شود. نظم نظم در خوردن غذا بسیار مهم است . غذا خوردن هم می تواند به نظم کودکان کمک کند و هم نظم می تواند میزان میل کودکان را برای خوردن افزایش دهد.
زمان هر وعده از غذا باید ثابت و مشخص باشد . این درست نیست که یک بار کودک را ساعت 6 صبح بیدار کرد و به او صبحانه داد ، روز بعد ساعت 10 و روز دیگر ساعت 8 صبح  باید یک زمان مشخص را برای هر وعده غذایی در نظر گرفت . این نظم کمک می کند تا معده کودک برای خوردن غذا منظم عمل نماید . نا منظم بودن ساعتهای هر وعده غذا به بی اشتهایی کودک منجر می شود. در عین حال وقتی کودک یاد بگیرد که هر وعده غذایی را باید در یک محدوده زمانی بخورد ، آن وقت می تواند برنامه خود را برای کارهای دیگر تنظیم کند . یعنی می داند که چقدر وقت دارد که بازی کند و یا نقاشی بکشد. ممکن است کودک ساعت را نفهمد ، ولی او حدود زمان را تشخیص می دهد و می تواند به نوعی برای برنامه ریزی کند . وقت گذاشتن برای خوردن غذا همان طور که اشاره شد برای خوردن باید وقت گذاشت .
عجله کردن هنگام غذا در نهایت موجب می شود تا کودک بی اشتها شود .
او معنی عجله بزرگترها را نمی فهمد و در عین حال نمی تواند به غذا خوردن خود سرعت بدهد. برای کودک غذا خوردن مانند هر کار دیگری مهم است و دوست دارد با حوصله کار انجام بدهد. بعضی از کودکان کند غذا می خورند و چون کند غذا می خورند ، قبل از آنکه سیر شوند از نشستن و یا غذا خوردن خسته می شوند و از سفره کنار می روند ، اما هنوز گرسنه هستند .
در این مورد باید به کودک در غذا خوردن کمک کرد و یا شرایط راحت غذا خوردن را برا ی او فراهم کرد. از سوی دیگر این گروه از کودکان حتماً در کارهای دیگر خود نیز کند هستند و باید با انجام حرکتهای ورزشی و نرمشی و حرکتی به آنها کمک کرد.

 

نوشتن دیدگاه


تصویر امنیتی
تصویر امنیتی جدید

ارتبـاط با ما

با ما تماس بگيريد

  • تلفن: 44254747 (021)
  • وب سايت: www.taamasrar.com
  • وب سايت: www.sibdiet.com
  • آدرس ایمیل: تماس با ما
  • آدرس: تهران، بولوار اشرفی اصفهانی، بولوار مرزداران، نبش خیابان حضرت ابوالفضل، پلاک 2، واحد 2

logo-samandehi